Rens van Bergeijk

Rens en zijn broer Marc boeren in Zuidland, op percelen met zware klei, lichte klei en zavel. Een bedrijf waar altijd gewerkt wordt met het idee dat je het land zo netjes mogelijk wilt doorgeven aan de volgende generatie. ‘Je bent hier met z’n allen bezig voor de toekomst,’ zegt Rens. Zijn zoon werkt inmiddels al twee jaar mee en dat maakt die gedachte alleen maar sterker.

Ze willen de bodem gezond houden, de biodiversiteit een kans geven en zorgen dat nutriënten blijven waar ze horen. Maar het blijft soms een worsteling. ‘Soms is de bodem nog te nat, maar moet je tóch het land op. Dat is niet ideaal, maar ja… er moet ook wat op de boterham.’ Over het algemeen proberen ze zoveel mogelijk oog te hebben voor de bodem en die zo sterk mogelijk te maken, zodat die zulke momenten beter kan verdragen. 

Stoppen met kunstmest en het effect op de bodem

Drie jaar geleden stopten de broers volledig met kunstmest. Dat was geen makkelijke beslissing, maar wel een logische. Rens: ‘De tarweopbrengst is soms een ton lager geweest, maar daar moet je niet teveel van schrikken. Dat calculeer je in.’ Geluk voor Rens is het mestoverschot: bij de aankoop van dierlijke mest krijgt hij geld toe.  

In aardappelen zagen ze door geen kunstmest soms een dipje, maar vorig jaar — met twee keer beregenen — haalden ze toch zo’n 60 ton van het land. Rens: ‘Minder kunstmest betekent ook minder piekmomenten in groei, waardoor gewassen minder gevoelig zijn voor ziektes.’ Daarnaast mengen ze bodemverbeteraars door vaste mest om extra organische stof en nutriënten op het land te brengen. Dat helpt de bodem nog verder vooruit. Bovenstaande aanpak past daarom helemaal bij hun doel: kosten besparen en de grond optimaal in orde krijgen. 

Onkruid en plaagdieren bestrijden

Rens probeert zo min mogelijk gewasbeschermingsmiddelen te gebruiken. Niet omdat het moet, maar omdat hij ziet dat het kan. Door het sterke bodemleven en de biodiversiteit op en rond de percelen is het gebruik van slakkenkorrels bijna nooit nodig. ‘In deze contreien strooien ze overal slakkenkorrels. Ik doe dat misschien één keer in de tien jaar. De vogels en kevertjes die ik aantrek doen het werk wel.’

Ook in aardappelen spuit hij tegen phytophthora vooral op gevoel. Hij kijkt naar vocht en (aankomende) weersomstandigheden. ‘Ik spuit liever iets minder. Mocht het nodig zijn, dan kun je vaak nog wel repareren. Dat resulteert in een keurige teelt met een lage kostprijs.’ Rens denkt dat zijn planten sterker zijn door minder kunstmestgebruik. ‘Ik kan het niet hard maken, maar de boost van kunstmest of een middel kan een plant ook kwetsbaar maken.’  

Het liefst ziet Rens dat natuurlijke vijanden het oplossen en is daarom ook bezig met biodiversiteit op en rondom zijn erf.